11 juni 2011 - Grussers3daagse Semois

Met ons hoofd tussen de bomen,
De wandeling van onze dromen
Toffe compagnie
Die ik bij vele wandelingen met plezier terugzie.
Lachen, zeveren en tateren,
Op tijd en stond palaveren.
De vogels met hun achtergrondmuziek zo zacht
Ambiance tot in de nacht.
Jozef, je hebt dat weer goed gedaan
Volgend jaar zullen we weer klaar staan!
Maureen (onze kookgrusser)

 

Prachtige wandelingen met mooie vergezichten!
Prachtig uitzicht op het graf van de reus.
Katrien B.

 

Bij de Grussers is het de traditie om unieke vergezichten te combineren met fijne gesprekken, grensverleggende fysieke inspanningen, culinair genot en gezelligheid.
Ook tijdens dit pinksterweekend in de heuvelachtige beboste streek van Vresse-Sur-Semois waren al deze ingrediënten aanwezig. Als toemaatje kregen we er veel zon, een extra kookmoeder (met assistent!) en gemoedelijke bezinning bovenop.
Bedankt aan de organisatoren om dit weekend met de vrienden feilloos te laten verlopen!
Annick V.S

Mijn bewondering voor Jozef en Maureen voor hun energie. Iets minder misschien…
De natuur is grandioos. Een vriendelijke sfeer. Een snee in de vinger. Iedereen is behulpzaam.
Ik ben wat trager en wat ouder en ’s morgens is het een beetje hectisch. Drukte bij het ontbijt. Ik houd wel van stilte af en toe. De dagen zijn behoorlijk vol. Leer ik iedereen wel kennen? Sorry, een beetje moe vanavond.
Chris V/D A.

 

De sfeer van onze Grussersbende was weer geweldig. Aan de tafel van de gite waren de momenten onbeschrijflijk. We hadden een gezellig salon met een assortiment streekbieren om u tegen te zeggen. De bezinning aan de Semoisoever was heel ingetogen.
De GR-Semois is buitengewoon prachtig maar heel zwaar. Het is de eerste keer in de Grussersgeschiedenis dat we op één dag 1235 m hebben gestegen. Maureen, onze kookgrusser, heeft weer voor een culinair festijn gezorgd. Bedankt Grussers voor die keitoffe driedaagse!
Jozef B.

Geweldig goed weekend heb ik beleefd! Het recept voor dit  geslaagde Grussersweekend is als volgt: voorzie een gezellige gite aan de boorden van de Semois, voeg enkele stapdagen toe langs de fantastisch mooie GR-route 16, kruid dit met de vriendschap van een tiental stappers, en voeg tenslotte een snuifje van de kookkunsten van onze niet te evenaren kookmama toe!
 
Griet M.

Na een drukke werkweek was er gelukkig de driedaagse van de grussers om terug op adem te komen.
Het begin van deze vakantie begon niet zo goed (hevige regenbuien en lange files) maar eens aangekomen in het huisje waren alle zorgen van de baan.
De deelnemers kwamen druppelsgewijs aan in Vresse-sur-Semois, en na ons eerste biertje kropen we onder de dekens of in de slaapzakken.
Na enig zoeken (leve de GPS ?)konden we in Bouillon aan onze eerste stapdag beginnen.
Meteen wachtte ons een eerste klim (er zouden er nog 14 volgen over de 3 dagen).
Het parcours van deze driedaagse was niet eenvoudig maar het werd toch voor niemand zijn graf, ondanks le Tombeau du Géant  op ons parcours lag.
Na een deugddoende  maaltijd en even wegmijmeren langs de Semois over Pinksteren konden we onze eerste dag afsluiten.
De tweede etappe was meteen ook de Koninginne-etappe met maar liefst zeven beklimmingen (vandaag zouden we maar liefst 1200 hoogtemeters overwinnen).
Het leek op een wandeling in de Alpen maar toch waren we nog in België.

De derde dag was al helaas de laatste en vandaag zouden we de grens naar Frankrijk oversteken en bereikten we tevens het hoogste punt van deze tocht.
Als afsluiter kregen we nog een regenbui over ons maar kort daarna scheen de zon weer in alle glorie als teken van een geslaagde driedaagse.
Hierbij wil ik nog iedereen bedanken voor het gezellig samen zijn en allen een proficiat te wensen die deze tocht hebben uitgestapt.

Geert L.

Wij misten de eerste wandeldag van de beruchte 3-daagse langs de Semois en willen langs deze weg onze medestappers prijzen om hun dapperheid. Wij hebben achteraf zelf nog een paar dagen moeten bekomen van de overige 2 wandeldagen. Maar het afzien (lees zware inspanning) tijdens de vele kilometers klimmen en dalen, zo’n 25 kilometer per dag, weegt niet op tegen de gastvrijheid, gezelligheid, vriendschap en humor van onze medestappers. En daar doen we het allemaal voor! Bovendien is het culinair ook altijd een verwennerij om te mogen genieten van “Cuisine Maureen”. We waren ook blij dat we onze streekbiertjes goed aan de man konden brengen ’s avonds. Bovendien konden we achteraf stoer uitpakken met onze verhalen over onze MEGAwandelingen. Ja, als zelfs Jozef verklaart dat het toch van bij de zwaarste stevigste wandelingen waren die hij ooit maakte met de Grussers, dan begint dat al te tellen. Jozef, alweer bedankt voor de ferme organisatie.

Geert en Petra