Zondag 11 december 2011: Rubens en architectuur en Toneel in Antwerpen

Het was even zoeken om elkaar te vinden in de stationshal. Er stond immers een grote spiegeltent van de Kempense familie Kleppens in de hal. Ik vond het ontroerend om weer zovele Oost- en West-Vlamingen te zien. Ze moeten zo vroeg opstaan om naar Antwerpen te komen…

Greet, Sylvain en Manu gingen naar de Kerstmarkt terwijl de overgrote deel van onze +23-groep naar het Rubenshuis trok. Ze hadden echter pech. De kerstmarkt begon pas rond de middag. Dan maar van de nood een deugd gemaakt en in de Hoogstraat een typische kelder ingedoken om een heerlijke zelf gebrande tas koffie te nuttigen.

Aan het Rubenshuis stond onze gids al op ons te wachten. Ze vroeg tot welk uur ze mocht gidsen. We zeiden dat ze haar gang mocht gaan. Dat hadden we beter niet gezegd want haar enthousiasme was niet in te tomen…We kwamen te weten dat Rubens naast een groot schilder en diplomaat ook een liefde had voor architectuur. De uitbreiding van het Rubenshuis gebeurde op een stijl die hij in Italië had leren kennen. Ook in de Carolus Boromeuskerk zijn details te ontdekken van zijn hand. Ik vond het ook ongelooflijk hoeveel symboliek in zijn architectuur zat. Kristin zag de klok maar vooruit gaan en probeerde de gids een halt toe te roepen.

foto: binnenkoer van het Rubenshuis

Het was reppen naar de “Groote witte Arend” waar intussen onze kerstmarkthoppers zich al hadden genesteld. We konden kiezen tussen een heerlijke kop paprikasoep en een boterham met abdijkaas. Ik koos voor een kop dampende soep. Het brood was super knapperig en kwam precies net uit de oven. Ik genoot van een Kempisch vuur om het pikante van de soep te blussen…Het lijkt wat onlogisch maar het was een zeer goede keuze. We leven toch in een ongelooflijk (bier)land.

foto: het zeemanshuis

Op naar het Zeemanshuis. Ik schrok eigenlijk dat het er nog stond. Er is al lang sprake dat dit goed draaiende lowbudgethotel zou verdwijnen voor een groot project met nieuwe appartementen. Ze mogen nog openblijven tot eind 2012. Dan moeten de zeemannen naar een nieuwe stek voor een onderkomen. En de toneelvereniging ook. We genoten van het stuk “Wannes en zijn nonkel”. Ik merkte op dat enkele +23-ers “knikkebolden”.
Ik vond het persoonlijk niet van hun beste stukken. Maar de maaltijd die de kok speciaal aan gunsttarief voorstelde maakte veel goed. We konden kiezen tussen Pangasius op een bedje van tomaat of Kip met rijst en Chinese groentjes. We zaten aan tafel tussen echte zeebonken…Na een volle maag gingen we weer terug naar het station en zo is de cirkel weer rond. Nu maar hopen na een ontmoeting van De Konininck en de Duvel dat we Piet Piraat niet tegenkomen…

Bedankt, Kristin, voor deze leerrijke en gezellige dag!

Jozef Bouwens