Zondag 14 augustus 2011 - Kajakken op de Leie (Astene)

Niet veel goeds voorspelden ze al enkele dagen rond het weer maar met z'n elven laten we ons niet tegenhouden om te kajakken op de Leie. Plaats van afspraak is het Oude Sashuis te Astene van waaruit 5 chauffeurs met hun auto vertrekken naar Drongen waar we na de tocht zullen “aanmeren”.


Van de pezige sasmeester die de achtergeblevenen ondertussen manueel de ophaalbrug zien op- en terug neerdraaien, maakt Anne enkele kiekjes. In de zomer krijgt hij dat op één dag wel es 40 maal op zijn bord!

Uitgerust met zwemvest en waterdichte tonnekes glijden 5 duo- en één singlekajak het water in. Er is veel water en er is veel stroming, zo licht Guido van de kajaks ons in dus... 't zou goed vlotten en... dat doet het ook!

De chique tuinen, de imposante villa's, de lieflijke plekjes,... die organisator Geert aankondigde, krijgen we; de buien die voorspeld waren blijven (goddank) uit. Kortom, het is heel aangenaam toeven op het water.

Na zo'n 6-tal km gaan we aan wal om onze picknick te verorberen op... een bootje in het water! Als toetje krijgen we een uiteenzetting over “de teek” door ervaringsdeskundige Annick. De tekentang, die we maar beter altijd bij ons blijken te hebben, gaat onder veel aandacht van hand tot hand.
Klauterend van de ene in de andere kajak maakt Philippe er precies een estafette van om terug in de zijne plaats te nemen. Zagen we hem met z'n allen niet het liefst in het water vallen? (foei!)

Onder een “openachtige” lucht leggen we het 2de deel van het traject af. Dankzij Thierry is onze woordenschat vandaag weer iets uitgebreid! Even speelt er een balleke mee maar 't verdwijnt even stiekem als het verschenen is. Jammer!
Myriam begrijpt op zeker moment niet waarom ze niet vooruit raken terwijl zij en haar bootgenoot Thierry toch ferm peddelen! Philippe geniet hier – achter hunne rug- ferm van! Zit hij hier voor iets tussen dan?


Stephan heeft er op zijn beurt alle plezier in om 2 duo's aan elkaar te koppelen, gelukkig niet onlosmakelijk!
En zo... peddelen we voort, ondertussen regelmatig wuivend naar voorbijvarende boten in alle lengten en grootten.

Naar het einde toe laten we met z'n allen de aanlegplaats aan ons voorbij gaan en stevenen we af op de Drie Leien om na wat pleisteren op deze mooie plek, stroomopwaarts het laatste stukje te kajakken. Zie ik het goed dat de kajak van Philippe zo goed als niet meer vooruit raakt als Lies haar peddel neerlegt? Een dappere peddelaar ben je hoor Lies!

Hoe Patrick erin slaagde om “kleddernat” uit het water te komen? Hij beredderde het helemaal alleen en stak, naar eigen zeggen, z'n peddel telkens nogal diep. Zou dat er mee te maken hebben? Wat gedroogd en fatsoenlijker aangekleed rijden we naar 't Begijntje en het weer laat het zelfs toe om na het aperitief, buiten van onze snack te genieten.

Bij het afscheid showt Conny nog even haar zonnehoed. We hopen, met haar, dat ze hem dit jaar nog veel zal nodig hebben!
Ik meen in naam van iedereen te mogen zeggen, dat we een aangename dag beleefden en dit Geert, dankzij jouw initiatief!

Verslaggever van dienst, Mia