17 april 2011 - Bezoek aan de Pottekaashoeve en wandeling in het Vinne van Zoutleeuw

Bij het ochtendgloren word ik door Ilse en Dominique, de organisatoren van de voormiddagactiviteit, als een V.I.P. thuis opgehaald. Na een voorspoedige rit begint de GPS tegen te pruttelen. Maar geen nood, een paar vriendelijke buurtbewoners, want we zijn tot in Zoutleeuw geraakt, wijzen ons de weg naar de biologische schapenboerderij, de Pottekaashoeve.


Daar worden we opgewacht met een tas thee of koffie en een wafel. Ondertussen zie ik een paar nieuwe gezichten in de groep. Altijd leuk natuurlijk. De herderin begint de rondleiding met een uitleg over de 2 soorten schapen die ze houden: het Belgisch melkschaap en het mergellandschaap. Het laat zich raden welke soort dient om te melken en welke soort wordt gehouden voor de vacht. Ik onthoud ook dat bij de biologische landbouw zoveel mogelijk het ritme van de natuur wordt gevolgd en dat er geen chemische stoffen worden gebruikt. Bijvoorbeeld: om te voorkomen dat de schapen de distels en netels uit de wei in hun mond krijgen, worden die vervelende stekelige dingen door 2 ezels opgegeten. Ook wordt er één of twee keer per jaar gemaaid.

Na deze uitleg worden we meegenomen naar een wei. Daar wordt het verschil tussen een Belgisch melkschaap en een mergellandschaap duidelijk. Waar deze hoefachtigen nu rustig grazen, stonden ooit een heleboel rijzige canadabomen. Die werden meegenomen door een reusachtige zeecontainer naar China, waar er tandenstokers van gemaakt werden. Die zijn dan terug op de Belgische markt gebracht. Een typisch voorbeeld van de globalisering van de economie. Na deze uitleg gaan we terug naar de boerderij waar we een demonstratie krijgen van de verschillende bewerkingsprocessen van de wol.

Na te hebben geproefd van een likeur van schapenmelk met appelsap en schapenkaas, wordt het tijd voor de picknick. Voor wie wil is er ook een lekkere pompoensoep. De schapenmelk die er wordt bijgevoegd, zorgt voor een fluweelachtige smaak.
Een paar mensen verlaten ons, maar Roger komt ons vervoegen. Bart neemt nu het heft in handen en brengt ons naar het Vinne.
Dat is het grootste natuurlijke binnenmeer van Vlaanderen. Ooit is dit drooggelegd om populieren aan te planten.

Deze bomen moesten wijken om de oorspronkelijke natuur terug zijn gang te laten gaan. Het meer is terug gekomen in volle glorie. Vandaag kunnen we de kokmeeuwen zien nestelen en zien en horen vechten voor een territorium. Zo te zien aan het aantal personen die we tegenkomen met een verrekijker rond hun schouder, is dit gebied geliefd bij vogelaars. Via een knuppelpad wandelen we niet alleen langs maar ook op het meer.


Op het einde van de wandeling hebben we nog tijd om iets te drinken en tenslotte gaan we met de auto richting Lakenhalle, voor de snack. Het einde van weer een mooie dag. Bedankt, Ilse, Dominique en Bart!

Gudrun