19 november 2011: De collectie Egypte van het Jubelparkmuseum
en wandeling door het centrum van Brussel

Hoewel we om 10u. hadden afgesproken in de lokettenzaal van Brussel-Centraal, kwamen de leden die de trein uit Antwerpen namen wat later.
Er waren problemen met het voertuig die ze oorspronkelijk wilden nemen, en daarom zagen ze zich genoodzaakt een later vervoermiddel te nemen.

Sommigen onder ons namen onder het wachten nog rustig een kop koffie.

Toen alle ingeschrevenen er waren, kocht Serge een groepsticket voor de metro en we vertrokken.
Na de nodige omzwervingen stapten we uit aan het metrostation Schuman en begaven we ons naar het Jubelpark.

De afdeling Egyptologie maakt deel uit van de vaste collectie van het Jubelparkmuseum.
Een geestdriftige gids gaf ons uitleg over de vele Egyptische goden, hoe (vooral de adel en farao's) zich voorbereidden op het leven na de dood
en de kunst uit het Oude Egypte. Deze stond ook in dienst van het leven na de dood.

Men was er namelijk van overtuigd dat men, na de dood, onder de aarde, het leven dat men op aarde had, gewoon verder zette. Daarom
werden er op de wanden van de grafmonumenten (mastaba's voor de adel en/of hoge ambtenaren, piramides en rots graven voor de farao's),
taferelen uit het dagelijks leven van de overledene afgebeeld. Als de afgestorvene bvb. een soldaat was, werden er krijgstaferelen afgebeeld.
Als hij van jagen hield, waren er jachtscènes afgebeeld. Zo konden deze activiteiten verder gezet worden in het hiernamaals.

In latere periodes werden er beeldjes van de knechten en meiden mee gegeven. Het verhaal dat die levend begraven werden om
in het graf van hun meester te worden bij gezet, werd hiermee dus naar het rijk der fabels verwezen.

We zagen het binnenste van een Mastaba. Dat was een rechthoekig gebouw met een plat dak. Het graf zelf bevond zich onder de grond en was te bereiken
via een diepe en lange gang. Het bovengrondse gebouw werd gebruikt om offergaven te schenken aan de overleden voorouders.  Deze offers bestonden vooral uit eten
en drinken.

Verder kwamen we ook te weten hoe men hiërogliefen moet lezen, en hoe het proces van mummificatie in elkaar zat. Om gevoelige lezers te sparen,
zal ik over dat laatste niet verder uitweiden.

Ondertussen was het tijd geworden om het dagmenu in het restaurant van het museum te gaan proeven. Hoewel Serge gereserveerd had om 13u. en we
netjes op tijd waren, moesten we toch wat wachten. De lasagne en het lekkere gebak achteraf, waren het wachten waard!

De calorieën opgeslagen tijdens de lunch, werden er af gestapt gedurende een wandeling door het centrum van Brussel.
Daarna was het al donker en enkelen onder ons gingen naar huis.

De rest van de groep ging nog iets drinken in de buurt van het station.
Het was het einde van een leerrijke en gezellige dag.

Bedankt, Serge

Gudrun