27 maart 2011 - Grusserstocht in het Reynaertland

Waarom zijn die Grusserstochten altijd bij het invoeren van het zomeruur? Met een uurtje minder slapen was iedereen weer op ons vertrouwde uur op post.
We reden naar het Nederlandse stadje Hulst dat juist over de grens ligt. Het kleine stadje had duidelijk te lijden van het zomeruur. Het was er slaperig stil. De grote Vlaamse leeuw wappert aan het stemmige stadhuis. Ze spelen duidelijk hun Zeeuws-Vlaamse troeven uit. We stappen de mooiste kerk van Nederland binnen (volgens de Nederlanders). Er heerste een spannende drukte zoals in een concertzaal. Receptietafels worden klaargezet voor het Passieconcert dat in de namiddag in de basiliek plaats heeft. Aan de Gentse poort staat een Reynaertmonument. Een betere plaats om onze Reynaerttocht aan te vatten is er dus niet. We lopen over de wallen rond het stadje en lopen via een oude Dijk de polders in. Het zonnetje is van de partij en iedereen geniet er duidelijk van. In Nieuw-Namen eten we onze knapzak op in een plaatselijk cafeetje. De waardin kijkt al uit naar het moment dat in de Belgische cafés niet meer zal mogen gerookt worden. Ze hoopt dat de Vlaamse klanten naar haar café komen… We wandelen tussen boerderijen met pasgeboren lammetjes. Schattig hoor! We wandelen langs hectaren Hyacintenvelden om het dorpje Meerdonk te bereiken. In een restaurantje over de kerk gaan we binnen om een terrasje te doen in hun prachtige tuin. De Nederlandse uitbaters serveerden Hoegaarden Grand Cru in de Hollandse 30cl flesjes. Op de kaart staat het varkensvlees dat in een Nederlands Trappistenklooster wordt gefokt. Vlees van in openlucht lopende varkens…dat moet smaken! Tussen de velden en de vele dijken komen we weer een monument van Reynaert De Vos tegen. Een ideale plek voor een groepsfoto…
We naderen weer de plek De klinge. Sommigen gaan naar huis maar het merendeel kiest toch om de Nederlandse gastronomie in Hulst eens uit te testen. We ontdekten ook enkele schitterende bieren zoals Java, Lazarus en Zwaar Geschut die in Hulst worden gebrouwen. Moe maar voldaan reden we naar huis met herinneringen die we weer kunnen koesteren.

Jozef